Η ευεξία του παιδικού οργανισμού είναι πάντα η κύρια μας μέριμνα, https://shiningcrowncasino.gr/. Στην Ελλάδα, όπως σε όλο τον κόσμο, οι γονείς αντιμετωπίζουν ένα συνδυασμό άγχους και υπευθυνότητας απέναντι στους ελέγχους υγείας και τους εμβολιαστικά προγράμματα. Στόχος αυτού του κειμένου είναι να προσφέρει μια πρακτική και αληθοφανή συμβουλή για το με ποιον τρόπο διεξάγεται ο σημερινός παιδιατρικός έλεγχος, με βάση την πραγματικότητα των ελληνικών οικογενειών. Θα δούμε όλοι τη αξία των συχνών εξετάσεων, το περιεχόμενο τους για κάθε ηλικιακή ομάδα και πώς ακριβώς έχουμε τη δυνατότητα να χειριστούμε αυτήν την τη διαδικασία με μεγαλύτερη βεβαιότητα και λιγότερο ανησυχία.
Τείνουμε να σκεφτόμαστε τον παιδίατρο αποκλειστικά όταν ο πυρετός αυξάνεται ή ο βήχας δεν σταματά. Η προληπτική φροντίδα ωστόσο, οι επισκέψεις που γίνονται ενώ το παιδί είναι υγιές, είναι που αποτελούν το κλειδί. Αυτές οι επαφές δεν είναι μόνο μια σύντομη μέτρηση βάρους και ύψους. Είναι η δυνατότητα για τον παιδίατρο να δει την ολοκληρωμένη εξέλιξη του παιδιού – το οργανισμό, το μυαλό, τα αισθήματα και την κοινωνικότητά του – σε κρίσιμα σημεία της ζωής του. Προτιμώ να τις σκέφτομαι σαν κεφάλαια στην υγεία του μέλλοντα χρόνου.
Μέσα από αυτούς τους εξετάσεις, προλαβαίνουν προβλήματα πριν ακόμη γίνουν ορατά. Ο παιδικός γιατρός μπορεί να εντοπίσει μια καθυστέρηση στην ανάπτυξη, ένα ζήτημα με τη τροφή, ή ακόμα και πρώιμα σημάδια για ενδεχόμενο χρονίζον πάθηση. Επίσης, είναι η σωστή ώρα για εμάς τους μαμάδες και μπαμπάδες να συζητήσουμε για κάθε τι μας απασχολεί: τον βραδινό ύπνο του παιδιού, τη διατροφή του, τη αντιμετώπιση του ή ζητήματα ασφαλούς διαβίωσης. Παίρνουμε συμβουλές που λαμβάνουν υπόψη το ελληνικό σύστημα υγείας και τον τρόπο ζωής μας.
Οι εξετάσεις δεν είναι μονάχα για νούμερα και εμβόλια. Κάποιος άλλος στόχος τους είναι να επιτηρήσουν την πλήρη πρόοδο του τέκνου. Με άλλα λόγια, να επιβεβαιώσουμε ότι φτάνει τα εξελικτικά στάδια σε λογικό διάστημα. Τα συγκεκριμένα τα στάδια αφορούν στην κινητική ανάπτυξη, τον λόγο και την επικοινωνιακή ικανότητα, τα συναισθήματα και τις κοινωνικές επιδεξιότητες, όπως και τη νοητική επάρκεια. Ο παιδίατρος χρησιμοποιεί συγκεκριμένες ερωτήσεις και παρατηρήσεις για αυτή την αποτίμηση.
Σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια του ελέγχου προκύψει κάποια ανησυχία, δεν χρειάζεται να τρομάξουμε. Συνήθως τούτο σημαίνει ότι θα υπάρξει πιο στενή παρακολούθηση ή θα μας προταθεί μια εξειδικευμένη εκτίμηση από έναν ειδικό, όπως παιδοψυχίατρο ή λογοθεραπευτή. Η πρώιμη ανακάλυψη είναι το πιο σημαντικό. Όσο πιο γρήγορα εντοπιστεί μια δυσκολία, τόσο πιο αποτελεσματική μπορεί να είναι η υποστήριξη που θα λάβει το παιδί. Το θεωρώ σαν να διαθέτουμε ένα χάρτη: αν γνωρίζουμε νωρίς αν υπάρχει παρεκτροπή, μπορούμε να βρούμε πιο εύκολα τον σωστό δρόμο.
Στη χώρα μας, γενικά εφαρμόζουμε ένα συνηθισμένο πρόγραμμα ελέγχων. Εναρμονίζεται συχνά με το βιβλιάριο υγείας του παιδιού και το επίσημο πρόγραμμα εμβολιασμών. Το πλάνο αυτό έχει δημιουργηθεί για να καλύπτει τις πιο κρίσιμες φάσεις ανάπτυξης. Εφόσον καταλαβαίνουμε τι ακριβώς συμβαίνει σε κάθε ηλικία, αισθανόμαστε πιο προετοιμασμένοι και η επίσκεψη είναι πιο ήρεμη και ηπιότερα τρομακτική για όλους.
Τα πρώτα δύο χρόνια παρουσιάζουν τις πιο τακτικές επισκέψεις. Και είναι φυσιολογικό, γιατί ο ρυθμός ανάπτυξης είναι εξαιρετικά γρήγορος. Οι έλεγχοι πραγματοποιούνται συχνά τον πρώτο μήνα (συνήθως στις 2 εβδομάδες και στον 1ο μήνα) και μετά στους 2, 4, 6, 9, 12, 18 και 24 μήνες. Σε κάθε μία, ο παιδίατρος θα μετρήσει το βάρος, το ύψος και την περίμετρο του κεφαλιού. Θα εξετάσει και την ψυχοκινητική εξέλιξη: πότε στηρίζει το κεφάλι, γυρίζεται, κάθεται, μπαμπαλίζει ή περπατά. Θα ενημερώσει για τους εμβολιασμούς της ηλικίας. Είναι επίσης η περίοδος που αναφερόμαστε για το θηλασμό, την εισαγωγή των πρώτων στερεών τροφών και την ανάγκη για συμπληρώματα, όπως η βιταμίνη D.
Μετά τα δύο χρόνια, οι επισκέψεις μειώνονται σε ετήσιες. Συνήθως πραγματοποιούνται γύρω στα 3, 4, 5 και 6 χρόνια, λίγο πριν την είσοδο στο δημοτικό σχολείο. Εδώ η προσοχή επικεντρώνεται στον λόγο, στις κοινωνικές δεξιότητες, στην ψυχοκινητική ωριμότητα και στην προετοιμασία για το σχολείο. Οι έλεγχοι της όρασης και της ακοής γίνονται πιο συστηματικοί. Προσωπικά, πάντα ετοιμάζω μια λίστα με ερωτήσεις πριν από την επίσκεψη, για να μην παραλείψω να ρωτήσω για τη διατροφή ή κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά που είδα.
Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι οι τακτικοί έλεγχοι τελειώνουν μετά την παιδική ηλικία. Αυτό είναι λανθασμένο. Η εφηβεία είναι μια περίοδος έντονων σωματικών και συναισθηματικών αλλαγών. Ο ετήσιος έλεγχος για έναν έφηβο δεν έχει να κάνει μόνο με την ωρίμανση και τους εμβολιασμούς (όπως το εμβόλιο HPV). Αφορά και θέματα ψυχικής υγείας, πίεσης από συνομηλίκους, ασφαλούς χρήσης του ίντερνετ, διατροφής και άσκησης. Είναι μια περίσταση για τον έφηβο να μιλήσει προσωπικά με τον γιατρό και να επωμιστεί σταδιακά την ευθύνη για την υγεία του.
Οι εμβολιασμοί είναι ουσιαστικό κομμάτι των προληπτικών επισκέψεων. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα καθιερωμένο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών που ακολουθεί για τα παιδιά από τη γέννηση μέχρι την εφηβεία. Εγώ προσωπικά βασίζομαι αυτό το πρόγραμμα, γιατί θωρακίζει ταυτόχρονα το παιδί μου και την κοινωνία γύρω του, ελέγχοντας τη διασπορά σοβαρών λοιμωδών νοσημάτων.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει εμβόλια για ασθένειες όπως η φυματίωση, η ηπατίτιδα Β, η διφθερίτιδα, ο τέτανος, η κοκκύτη, ο ινφλουέντζα τύπου Β, η πολιομυελίτιδα, η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ερυθρά και ο ιός του ανθρώπινου κονδυλώματος (HPV). Ο γιατρός σας είναι αυτός που σας καθοδηγεί για το χρονοδιάγραμμα κάθε εμβολιασμού, λύει στις ερωτήσεις σας και εξασφαλίζει ότι όλα γίνονται στην κατάλληλη ηλικία. Είναι σημαντικό να του κοινοποιείτε ανοιχτά οποιεσδήποτε αμφιβολίες έχετε, ώστε να λάβετε ξεκάθαρες και επιστημονικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Για να μην υπάρχουν αναπάντεχα, ας δούμε τι πραγματοποιείται τυπικά σε μια τακτική επίσκεψη. Αρχικά, ο γιατρός θα ανανεώσει το ιατρικό ιστορικό και θα εξετάσει αν εμφανίστηκαν νέα συμπτώματα ή αλλαγές από την τελευταία φορά. Έπειτα έπεται η λεπτομερής σωματική αξιολόγηση. Αυτή αποτελείται από τα παρακάτω:
Η προετοιμασία είναι αυτό που μεταμορφώνει μια επίσκεψη στον παιδίατρο από ένα στρεσογόνο καθήκον σε μια ομαλή διαδικασία. Με τα χρόνια, έχω παρατηρήσει ότι κάποια απλά πράγματα συμβάλλουν πολύ. Κατ’ αρχάς, κρατήστε ένα σημειωματάριο ή εκμεταλλευτείτε μια εφαρμογή στο κινητό σας για να σημειώνετε ερωτήσεις καθώς σας έρχονται μεταξύ δύο επισκέψεων. Μην παραλείψετε να πάρετε μαζί σας το βιβλιάριο υγείας, τον φάκελο του παιδιού και μια λίστα με τα φάρμακα που χρησιμοποιεί.
Είναι φρόνιμο να προετοιμάσετε και το ίδιο το παιδί. Συζητήστε του, ανάλογα με την ηλικία του, και εξηγήστε του ότι θα πάτε να δείτε τον γιατρό για έναν έλεγχο. Του διευκρινίζετε ότι ίσως χρειαστεί να μετρηθεί και ότι μπορεί να ρωτήσει ο ίδιος ό,τι θέλει. Η ειλικρίνεια και η αλήθεια μειώνει το άγχος. Και τέλος, μην αποφεύγετε να απαιτήσετε διευκρινίσεις αν κάτι δεν σας μοιάζει ξεκάθαρο. Ο παιδίατρός σας είναι ο σύμμαχός σας σε αυτό το πράγμα.
Η ανάθεση του παιδιάτρου και η οικοδόμηση μιας άριστης σχέσης μαζί του αποτελεί το πιο κρίσιμο βήμα. Εσείς οι ίδιοι κατανοείτε το παιδί σας περισσότερο από τους πάντες. Ο παιδίατρος ξέρει την ιατρική επιστήμη. Η ιδανική σχέση είναι μια συνεργατική σχέση που στηρίζεται σε κοινό σεβασμό και ανοιχτή επικοινωνία. Πρέπει να αισθάνεστε άνετα να εκφράζεστε ακόμα και για τις πιο “τετριμμένες” ή “αστείες” έννοιες σας. Η συγκεκριμένη η ειλικρίνεια είναι που βοηθάει τον ιατρό να σας καταλάβει καλύτερα και να σας υποστηρίξει πιο αποδοτικά. Μην διστάσετε να ερευνήσετε και να βρείτε έναν επαγγελματία που ταιριάζει με τον τρόπο σκέψης και τις αξίες της οικογένειας σας. Είναι μια επένδυση που αξίζει τον χρόνο.
